من نچه واخت یوخام   ...  

   

              و من هنوز هم تنهایم

                                                تنها ،تنها 

                                 

آخرین باری که تو را دیدم حتی فکرش را هم نمیکردم که این آخرین نگاهم به چشمان تو باشد. 

تو حتی در آن لحظه نیز لبخندت(همه چیزم) را از من دریغ کردی۰

ديدمش باز او را  و سه تارش در دست،باز هم هنوز

كاش مي فهميد من را باز،هم  هنوز

چشمانش ميدرخشيد ،باز هم هنوز

كاش هر روزم همان روزهايي بود كه من خيره در چشمايش خيره ميماندم مبهوت  

كاش بازهم هنوز صداي زنگ سازش  را در همه جاي وجودم حس مي كردم. 

 

 

 

صبح است دمی بر می گلرنگ زنیم

وین شیشه نام و ننگ بر سنگ زنیم

دست  از امل   دراز خـود بـاز کشیم

در زلف دراز  و  دامن  چنگ  زنیم

 

 

من بی می ناب زيستن نـتـوانم

بی باده  کشید  بار تن  نـتـوانم

من بنده آن دمم که ســاقی گـوید

يک جام دگر بگیر و من نتوانم 

***  

من  ظاهر  نیستی   و هستی  دانم

من  باطن  هر  فراز و پستی  دانم

با این هـمه از دانش خود شرمم باد

گـر  مرتبه ای  ورای  مستی  دانم

 

 

یک   چند  به کودکی  به استاد  شديم

یک   چند  ز استادی خود شاد   شديم

پايان   سخن  شنو که ما را چه  رسيد

چون  آب  بر آمدیم و چون باد  شديم 

*** 

( ادامه مطلب )

و شکستم ، و دویدم ، و فتادم

درها به طنین های تو وا کردم.

هر تکه را جایی افکندم ، پر کردم هستی ز نگاه.

بر لب مردابی ، پاره ی لبخند تو بر روی لجن دیدم ، رفتم به نماز.

در بن خاری ، یاد تو پنهان بود ، برچیدم ، پاشیدم به جهان.

بر سیم درختان زدم آهنگ ز خود روییدن ، و به خود گستردن.

و شیاریدم شب یک دست نیایش ، افشاندم دانه ی راز.

و شکستم آویز فریب.

و دویدم تا هیچ. و دویدم تاچهره ی مرگ ، تا هسته ی هوش.

و فتادم بر صخره ی درد. از شبنم دیدار تو تر شد انگشتم ، لرزیدم.

وزشی می رفت از دامنه ای ، گامی همره او رفتم.

ته تاریکی ، تکه خورشیدی دیدم ، خوردم ، و زخود رفتم ، و رها بودم. 

 حاضر بودم همه چیزم را بدهم تا یک بار دیگر ببینمش دیشب  دیدمش اما در خواب؛ کم کم داشت از یادم میرفت لبخندهایش،  نگاهش ،نواختنش و کفشهایش 

 

خداوند هرگز شکست نمی خورد و من هم که جزئی از اویم  نمی توانم شکست بخورم ...

امروز ظهر شیطان را دیدم
نشسته بر بساط صبحانه و آرام لقمه برمیداشت ...
گفتم: ظهر شده، هنوز بساط کار خود را پهن نکرده ای؟ بنی آدم نصف روز خود را بی تو گذرانده اند ...
شیطان گفت: خود را بازنشسته کرده ام. پیش از موعد !
گفتم: به راه عدل و انصاف بازگشته ای یا سنگ بندگی خدا به سینه می زنی؟
گفت: من دیگر آن شیطان توانای سابق نیستم. دیدم انسانها بخصوص شیخ جماعت، آنچه را من شبانه به ده ها وسوسه پنهانی انجام میدادم، روزانه به صدها دسیسه آشکارا انجام میدهند. اینان را به شیطان چه نیاز است؟
شیطان در حالی که بساط خود را برمیچید تا در کناری آرام بخوابد، زیر لب گفت :
آن روز که خداوند گفت بر آدم و نسل او سجده کن، نمیدانستم که نسل او در زشتی و دروغ و خیانت، تا کجا میتواند فرا رود، و گرنه در برابر آدم به سجده می رفتم و میگفتم که : همانا تو خود پدر شیاطینی

:: bye
:: تنهای تنها
:: افسوس كه دير ماندم....
:: باز هم او و سه تارش باز هم
:: می نوش...